امروز : 04 تير 1398::23:22
کد خبر : 2697
شنبه 25 دي 1395 - 22:39

در گفتگو با یکی از مربیان موسسه تاریخ تطبیقی مطرح شد؛

یهودیان مدینه درصدد مشکل آفرینی برای پیامبر بودند

پایگاه صهیون‌پژوهی تیه: یهودیان مدینه در انتظار پیامبر آخرالزمان بودند، شاید با این پندار که یکی از خودشان خواهد بود، اما برخلاف میل باطنی منتظران بار دیگر ظهور منجی رقم خورد، اما به مبارزه پرداختند و بدعهدی فراوانی را بر پیامبر رواداشتند.

مصاحبه اختصاصی پایگاه صهیون‌پژوهی تیه با حجت الاسلام و المسلمین سیدحسن حسینی فاضل

یهودیان مدینه درصدد مشکل آفرینی برای پیامبر بودند

به گزارش خبرنگار سرویس قرآن و معارف پایگاه صهیون‌پژوهی تیه، حجت الاسلام و المسلمین حسینی فاضل از مربیان موسسه لوح و قلم و از دانش پژوهان موسسه امام خمینی(ره) در گفتگو با پایگاه صهیون‌پژوهی تیه، به تبیین چگونگی نفوذ یهود در صدر اسلام، و به بیان تفصیلی سه قبیله بنی قینقاع و بنی النضیر و بنی قریظه پرداخت. وی با اشاره به انتظار یهودیان برای ظهور پیامبر آخرالزمان گفت: در قرآن کریم سرسخت‌ترین دشمن مسلمین را یهود می‌داند و می‌فرماید: «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا» (سوره مائده، ایه 82) دشمن‌ترین مردم نسبت به کسانی که ایمان آورده‌اند، یهود و مشرکان هستند.

از طرفی سازمان یهود که مجموعه‌ای گسترده از اطلاعات را در اختیار دارد، پیامبر آینده را همانند فرزندان خویش می‌شناسد، لذا قرآن می‌فرماید: «الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعْرِفُونَهُ کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِیقاً مِنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یَعْلَمُون» (سوره بقره آیه 146) کسانى که کتب آسمانى به آنان داده‏ ایم او (پیامبر) را همچون فرزندان خود می ‏شناسند (اگر چه) جمعى از آنان حق را آگاهانه کتمان می‌کنند.

مدینه، نخستین پایتخت حکومت پیامبر(ص) است. در تاریخ آورده ­اند که ابتدا، یهود به یثرب آمدند و این شهر را بنیان گذاردند. ایشان مدت‌ها قبل از تولد پیامبر(ص)، در این منطقه به صورت گروهی ساکن شدند. یهودیان شنیده بودند که پیامبر آخرالزمان به یثرب می ­آید و در این باره اطلاعات کامل داشتند.

از همان ابتدا یهود در سرزمین حجاز پراکنده شدند.

این مناطق، درست بر سر راه‌های مدینه به قدس است. آنان با استقرار در این مناطق، راه پیامبر(ص) را به بیت المقدس به آسانی بستند. پیامبر اگر بخواهد از هر راهی، از مدینه به سرزمین کنعان (فلسطین) برود، یهودیان در برابر او هستند. اگر از مسیر عراق برود، به فدک و اگر از مسیر مدینه برود، به خیبر می‌رسد.

چه اصراری بر فتح بیت المقدس است؟

 

تیه / دشمن شناسی / یهود

 

مأموریت تصرف قدس از جانب خدا به موحدان داده شده بود. طبق اخبار منابع یهود، اگر پیامبر آخر الزمان سرزمینی را بگیرد، یا درآن مستقر شود، دیگر آن را از دست نمی‌دهد، لذا اگر پیامبر اسلام(ص) به قدس دست یابد، یهود باید از حرکت جهانی چشم بپوشد، به همین دلیل یهود خاکریز هفتگانه از مدینه تا قدس زدند. به همین جهت خاکریز و سنگرهای یهودی از بنی قینقاع و بنی قریظه تا خیبر و تبوک در مدینه تا قدس ایجاد شد.

این استحکامات طی سالیان متمادی درست شده بود. استحکامات خیبر روی کوه، خندق کندند و بالای خندق دیوار کشیدند و آن سوی دیوار، قلعه ساختند؛ در حالی که اینان در مدینه دشمنی نداشتند. بدین ترتیب در می‌یابیم که آنان از پیش برای دفاعی سنگین در برابر پیامبر آخرالزمان، برنامه‌ریزی داشتند. در صحنه عمل نیز دیدیم که در جنگ با پیامبر، از همین قلعه‌ها نهایت استفاده را کردند، سپس در تبوک پیامبر (ص) را معطل کردند. نتیجه این تلاش‌ها، شکست پیامبر(ص) در آخرین نبرد، در موته بود.

سپاه اسامه آخرین نیرویی بود که حضرت (ص) برای حرکت به سمت مرزهای روم و فلسطین کنونی تجهیز می‌کرد که با رحلت پیامبر(ص) و کارشکنی افرادی که در تاریخ مشخص‌اند، این سپاه از حرکت ایستاد و متاسفانه عملیات تاخیری یهود توانست پیامبر اکرم(ص) را از رسیدن به قدس بازدارد.

 

یهود / دشمن شناسی / تیه

 

آیا با پیامبر(ص) همکاری‌هایی داشتند؟

وی با اشاره به همکاری یهود با پیامبر به اهمیت این مسأله پرداخت و ادامه داد: اما در مورد سه قبیله مذکور باید بگویم که حضرت رسول اکرم(ص) وقتی وارد مدینه شدند، با یهودیان مدینه قرارداد صلح و دوستی امضاء کردند و این قرارداد تا بعد از جنگ بدر پا برجا بود، ولی بعد از این جنگ، یهودیان که گویا انتظار داشتند که به زودی اسلام توسّط کافران نابود می‌شود، پیمان شکنی کردند و نه تنها همکاری نداشتند، بلکه درصدد توطئه‌هایی برای براندازی بودند و دین خودشان می‌دانستند که پیشتر بزرگان یهود در هنگام ولادت حضرت(ص) گفته بودند که عامل هلاکتشان خواهند بود.

در پایان به قبیله قینقاع نیز اشاره داشت و اشاره کرد: قبیله بنی قَینُقاع یکی از این سه قبیله‌ای بود که در مقابل پیامبر(ص) تن به بیعت شکنی داد. این قبیله در جنوب غربی مدینه بود و حضرت در روز شنبه پانزدهم شوال سال دوم هجری به آنجا اردوکشی کرد. این غزوه، اولین جنگ پیامبر اسلام (ص) با یهودیان مدینه است که همان علت این جنگ پیمان شکنی یهود علیه پیامبر(ص) بوده است. در طی این غزوه‌ یهودیان این قبایل محاصره، تسلیم و تبعید شدند.

این قبیله یهودی‌تبار بودند ولی در رسالت پیامبر(ص) تردید کرده بودند و آنان را از نسل عیسو (ادوم)، برادر یعقوب دانسته‌اند. در این نبرد، سعد بن معاذ احتمالاً مأمور آن بوده است که دیگر یهودیان را از دخالت در ماجرا باز دارد. بیشتر منابع، تعداد مردان بنی قَینُقاع را ۷۰۰ تن دانسته‌اند، و بعضی ها هم قایلند که ۴۰۰ تن بودند. اعلان جنگ شد و آنها به درون حصار خود رفتند و حالت جنگی گرفتند.

پیامبر(ص) نیز متقابلاً آنها را محاصره کرد، تا اینکه سپاه اسلام رعب و وحشت را در دل آنها انداخت و بعد از مدتی تسلیم شدند و با اجازۀ اینکه هر چه می‌توانند بار شترهایشان بکنند و بروند، اخراج شدند. بدینوسیله یهودیان بنی قینقاع سرزمین خود را ترک کرده و از مدینه به خاطر پیمان شکنی اخراج شدند. بعد از اتمام جنگ؛ زنان و فرزندان بنی قَینُقاع به آنان بخشیده شدند، ولی اموالشان به مسلمانان تعلّق گرفت. پیامبر(ص) بعد از این پیمان شکنی آنان، یهودیان را لعنت کرد و به تبعید آنان حکم داد. بنی قینقاع سه شبانه روز مهلت یافتند که از مدینه بیرون روند و عباده بن صامت مأمور راندن آنان شد.


منبع : اختصاصی پایگاه جامع صهیون پژوهی تیه
کد خبرنگار : 12








chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد
منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.





اردو
تبلیغ کانال
ویژه نامه روز قدس
صوت
فیلم
کاریکاتور
اینفوگرافی
اخبار
پربازدیدترین
پیشنهادسردبیر
همایش ها
محصولات
اساتید