امروز : 02 ارديبهشت 1398::03:50
کد خبر : 2670
سه شنبه 21 دي 1395 - 23:59

کارشکنی و عدم پایبندی یهود به تعهدات اعتقادی (11)

انکار و تضعیف معاد در اندیشه و کردار سازمان دنیاگرای یهود

پایگاه صهیون پژوهی تیه: علامه طباطبایی (ره) در مورد «آخرت» و «کفار» در آیه «قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ کَما یَئِسَ الْکُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ» می‌فرماید: مراد از آخرت، ثواب آخرت است و مراد از «کفار» در این جمله همان طور که گفتیم؛ کفارِ در آیه قبلى است که منکر خدا و قیامت بودند و مى‌‏فرماید: یهودیان «مغضوب علیهم» مانند «کفار مشرک بت‏‌پرست» منکر معادند.

انکار و تضعیف معاد در اندیشه و کردار سازمان دنیاگرای یهود

سرویس قرآن و معارف پایگاه جامع صهیون پژوهی تیه - ابراهیم کارگران: در موضوع کارشکنی و عدم پایبندی سازمان یهود به تعهدات اعتقادی در چهار مورد ازجمله؛ انحراف از اصل توحید، انکار نبوت، انکار معاد و دشمنی با جبرئیل، دلایل و مستندات قرآنی - تاریخی وجود دارد که به‌حسب ترتیب در این مقاله به «انکار قیامت توسط سازمان یهود» خواهیم پرداخت.

انکار قیامت توسط دسته‌ی از یهودیان

بررسی دقیق نشان می‌دهد که اندیشه معاد در آیین یهود، دارای تعابیر متعددی است که برخی از این تعابیر، برخاسته از اندیشه حلول گرایی و برتری قوم یهود است که ثواب به قوم برتر و عقاب به اقوام ستمگر مربوط است. برخی آنان به‌روز واپسین هیچ اعتقادی ندارند و عده‌ای از آن‌ها هستند که به سرای آخرت معتقدند؛ بنابراین می‌توان یهود را به دودسته تقسیم کرد: یکی فریسیون که به قیامت اعتقاد دارند، گرچه اعتقادی سست و نژادپرستانه‌ای دارند و دیگری صدوقیون که تحت تاثیر یونانیان، سرای آخرت را انکار می‌کنند و همه چیز را منحصر در سرای مادی می‌دانند. (1)

یهود/انکار/تیه


دلایل اثبات سرای آخرت از منظر دین مبین اسلام

سرای آخرت و قیامت از نگاه اسلام دارای اعتبار است که ما به‌اختصار دلایلی را ذکر می‌کنیم:

1. عدل الهی
الف. زندگی این جهان نشان می‌دهد که نمی‌تواند هدف نهایی، آفرینش انسان باشد به این معنا که انسان چند روزی در این دنیا بیاید و در میان انبوه مشکلات زندگی کند و بعد همه‌چیز پایان گیرد و در عالم نیستی فرورود؛ زیرا خداوند در آیه 115 مؤمنون می‌فرماید: أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاکُمْ عَبَثًا وَأَنَّکُمْ إِلَیْنَا لَا تُرْجَعُونَ؛ آیا گمان کردید شمارا بیهوده آفریده‌ایم و به‌سوی ما بازنمی‌گردید.

ب. عدل الهی ایجاب می‌کند که نیکوکاران و بدکاران، که غالباً در این جهان در یک صف قرار می‌گیرند و گاه بدکاران ازلحاظ رفاه مادی جلوترند، از هم جدا شوند و هرکدام به سزای اعمالشان برسند، دراین‌باره نیز خداوند در آیه 21 سوره جاثیه می‌فرماید: أًمْ حَسِبَ الَّذِینَ اجْتَرَحُوا السَّیِّئَاتِ أّن نَّجْعَلَهُمْ کَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاء مَّحْیَاهُم وَمَمَاتُهُمْ سَاء مَا یَحْکُمُونَ؛ آیا آن‌ها که مرتکب گناهان شدند، گمان کردند که ما آن‌ها را همچون کسانی قرار می‌دهیم که ایمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند؟ که حیات و مرگشان یکسان باشد؟ چه بد داوری می‌کنند!

 2. رحمت الهی

رحمت بی‌پایان الهی ایجاب می‌کند که فیض و نعمت او با مرگ از انسان قطع نشود، دراین‌باره نیز خداوند در آیه 12 سوره انعام می‌فرماید: کَتَبَ عَلَی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ لاَ رَیْبَ فِیهِ...؛ خدا رحمت را بر خود فرض کرده و همه شمارا در روز رستاخیز که شکی در آن نیست جمع خواهد کرد.

 3. فطرت انسان

غریزه حب به بقا و جاودانگی که در فطرت انسان به ودیعت نهاده شده، او را به‌سوی ابدیت سوق می‌دهد. وجود چنین میلی، هنگامی با حکمت الهی سازگار است که زندگی انسان محکوم به فنا و نیستی نبوده و زندگی دیگری ورای زندگی محدود دنیوی وجود داشته باشد. از سوی دیگر، اوامر و نواهی و بیان تکالیف الهی توسط پیامبران و ابلاغ آن به مردم، نیاز به سرای جاودانه‌ای دارد تا وعد و وعیدهایی که بر نتایج اعمال مترتب است، در آن محقق شود و عدالت خداوند تحقق عینی یابد. قرآن، ضمن صدها آیه، معاد را به مردم تذکر می‌دهد و این آموزه را در کنار آموزه‌های دیگر بیان می‌کند.


پیشینه بحث معاد در یهود

در اسفار پنج‌گانه و کتاب یوشع و داوران، هیچ نشانه‌ای از مفاهیم مشخص و واقعی اخروی نیست. با این حال، در اندیشه دینی یهود قبل از رانده‌شدن به بابل، افکار معادشناسانه وجود داشته است. از نکات مورد اختلاف فریسیان و صادوقیان، ایمان به رستاخیز بود؛ صادوقیان چنین تعلیم می‌دادند که با مردن جسم، روح معدوم می‌شود و مرگ، پایان موجودیت انسان است (آبراهام کهن، 1382، ص 362). انکار وجود جهان آینده، با انکار اصل پاداش و مجازات، که فریسیان برای آن اهمیت بسیاری قائل بودند، توأم بود. علت ظاهری این امر برای صادوقیان این بود که ذکری از این موضوع در اسفار پنج‌گانه تورات نیامده است.(همان، 1382، ص 263 ـ 262)

نشانه‌هایی از اندیشه رستاخیز در کتاب اشعیا وجود دارد (19:26)، اما این اندیشه در کتاب دانیال نبی (علیه السلام)، بدون ابهام و کاملاً روشن مطرح می‌شود: و بسیاری از آنانی که در خاک زمین خوابیده‌اند، بیدار خواهند شد، اما اینان به جهت حیات جاودانی و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانی (دانیال 2:12).

اندیشمندان یهودی، همچون «ابن کمونه» درمورد اشاره نکردن تورات به قیامت معتقدند: انبیا به راهنمایی خداوند، پزشکان و طبیب دل‌ها هستند. طبیب، دردی که در جان مریض هست، مداوا می‌کند. مردم زمان موسی از منکرین قیامت و عقاب آن نبودند، بلکه مرضشان پرستش بت‌ها و ستارگان و... بود و معتقد بودند که پرستش غیرخدا، موجب آبادانی زمین و افزایش میوه‌ها است.

خداوند می‌خواست این افکار غلط را از اذهان آنان بردارد و به وسیله موسی، به آنها خبر داد که اگر ستارگان و بت‌ها را پرستش کنند، باران قطع می‌شود و زمین خراب می‌گردد و میوه‌ها و محصولات از بین می‌رود و امراض روی می‌آورند و عمرها کوتاه می‌گردد. اگر به عبادت خدای روی آورند، حاصل خیزی زمین، صحت، سلامتی و طول عمر خواهند داشت.

به همین دلیل، وعده و وعیدهایی در همین مورد، در جای جای تورات تکرار شده است. اگر مرض آنان انکار قیامت و ثواب و عقاب اخروی بود، این مسئله نسل در نسل به دیگران منتقل می‌شد و آنان بر مردگانشان ترحم می‌ورزیدند و به توبه قبل از مرگ اعتقاد داشتند و کسانی را که می‌توانستند به دلیل قصاص بکشند از خدا درخواست می‌کردند که به واسطه این قتل، او را از عذاب اخروی نجات دهد.(ابن کمونه، 1383، ص 41 ـ 42)(2)

دستور خداوند مبنی بر عدم دوستی با یهودان منکر خدا

خداوند در آیه شریفه 13 سوره ممتحنه مومنین را از دوستی با یهود و کسانی که به قیامت اعتقاد ندارند، نهی کرده و می‌فرماید: یَأَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تَتَوَلَّوْاْ قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ قَدْ یَئسُواْ مِنَ الاْخِرَةِ کَمَا یَئسَ الْکُفَّارُ مِنْ أَصحَابِ الْقُبُور؛ اى مؤمنان! با قومى که خدا بر آنان خشم گرفته دوستى نکنید. آنان به یقین از آخرت مأیوسند، همان‏گونه که کافران مدفون در قبرها که به سرانجام شوم خود رسیده‏اند، از نجات خویش‏ مأیوسند.

شان نزول

هنگامى که پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله) براى فتح مکه آماده مى‏شد، یکى از مسلمانان به نام «حاطب بن ابى بلتعة» با نوشتن نامه و ارسال آن توسط یک زن به مکه، قصد داشت اهالى مکه را از تصمیم پیامبر باخبر کند. جریان توسط جبرئیل به پیامبر رسید. پیامبر وى را احضار و مورد عتاب قرار داد. نامبرده عذر آورد که چون بستگانى در مکه دارم این عمل به خاطر حفظ آنان بوده است. پیامبر وى را عفو کرد. اینجا بود که آیات فوق نازل شد و درسهاى مهمى در زمینه ترک هر گونه دوستى نسبت به مشرکان و دشمنان خدا به مسلمانان داد. (3)

تفسیر آیه شریفه: با«الذین مغضوب علیم» دوستى نکنید

همانگونه که سوره ممتحنه با مساله قطع رابطه از دشمنان خدا آغاز می‌شود با همین امر نیز پایان مى‏گیرد و به تعبیر دیگر پایان سوره بازگشتى است به آغاز آن، لذا مى‏فرماید: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ؛ اى کسانى که ایمان آورده‏اید با قومى که خداوند آنها را مورد غضب قرار داده، دوستى نکنید، شما نباید آنها را به دوستى برگزینید و اسرار خود را در اختیار آنها بگذارید.

«الذین مغضوب علیهم» چه کسانی هستند؟

در اینکه «قوم مغضوب علیهم» چه کسانى هستند بعضى صریحا آن را ناظر به یهود مى‏دانند (4) چرا که در آیات دیگر قرآن از آنها به این عنوان یاد شده است چنان که در آیه 90 سوره بقره در مورد یهود مى‏خوانیم: فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى‏ غَضَبٍ؛ بد چیزى است آنچه خود را به آن فروختند که از روى حسد به آنچه خدا نازل کرده کفر مى‏ورزند و معترضانه مى‏گویند: چرا خدا از فضل و احسانش به هر کس از بندگانش که بخواهد کتاب آسمانى‏ نازل مى‏کند و چرا پیامبرى از غیر بنى اسرائیل برانگیخته، پس آنان به خشمى بر روى خشمى سزاوار شدند؛ و براى کافران عذابى خوار کننده است.

این تفسیر با شان نزولى که براى آیه ذکر کرده‏اند نیز سازگار است چرا که گفته‏اند جمعى از فقراء مسلمین بودند که اخبار مسلمانان را براى یهود مى‏بردند و در مقابل آنها از میوه‏هاى درختان خود به آنان هدیه مى‏کردند، آیه فوق نازل شد و آنها را نهى کرد ولى با اینهمه تعبیرات آیه مفهوم وسیع و گسترده‏اى دارد که همه کفار و مشرکین را شامل مى‏شود و تعبیر به «غضب» در قرآن مجید منحصر به «یهود» نیست، بلکه در مورد منافقان نیز در آیه 6 سوره فتح خداوند فرموده است: وَ یُعَذِّبَ الْمُنَافِقِینَ وَ الْمُنَافِقَاتِ وَ الْمُشْرِکِینَ وَ الْمُشْرِکَاتِ الظَّانِّینَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَیهْمْ دَائرَةُ السَّوْءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَ سَاءَتْ مَصِیرًا؛ و مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را که به خدا گمان بد مى‏برند عذاب کند پیشامد بد زمانه فقط بر خودشان باد. خدا بر آنان خشم گرفته و لعنتشان کرده است و دوزخ را براى آنان آماده نموده و چه بد بازگشت گاهى است و شان نزول نیز مفهوم آیه را محدود نمى‏‌کند.

بنابراین آنچه در آیه شریفه آمده، با مطلب گسترده‏اى که در نخستین آیه سوره ممتحنه تحت عنوان «دوستى با دشمنان خدا» آمده است، هماهنگ است.

چرا خداوند مومنین را از دوستی با یهودیان و دشمنان خدا نهی می‌کند؟

با توجه به بیان ابتدایی آیه شریفه و قرائن قبلی مذکور مبنی بر اینکه «قوم مغضوب علیهم» یهود است، خداوند در ادامه آیه 13 می‌فرماید: «قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ کَما یَئِسَ الْکُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ؛ آنها به کلى از نجات در آخرت مایوسند همانگونه که کافران مدفون در قبرها مایوس مى‏باشند» و به مطلبى مى‏پردازد که در حکم، دلیل بر نهى «دوستی با دشمنان خدا» است. زیرا مردگان کفار در جهان برزخ نتائج کار خود را مى‏بینند و راه بازگشت براى جبران ندارند لذا به کلى مایوسند، این گروه از زندگان نیز به قدرى آلوده گناهند که هرگز امیدى به نجات خویش ندارند، درست همانند مردگان از کفار.

چنین افرادى مسلما افرادى خطرناک و غیر قابل اعتمادند، نه به قول آنها اعتمادى است و نه براى صداقت و صمیمیت‌شان اعتبارى، آنها مایوس از رحمت حقند و به همین دلیل دست به هر جنایتى مى‏زنند، با این حال چگونه بر آنها اعتماد مى‏کنید و طرح دوستى با آنان مى‏ریزید؟!(5) خداى تعالى مى‏خواهد در این آیه، شقاوت دائمى و هلاکت ابدى یهود را به یاد مؤمنین بیاورد تا از دوستى با آنان و نشست و برخاست با ایشان پرهیز کنند، لذا مى‏فرماید: یهودیان از ثواب آخرت مایوسند، همان طور که منکرین قیامت از مردگان خود مایوسند، یعنى براى آنها وجود و حیاتى قائل نیستند، چون مرگ را هیچ و پوچ شدن مى‏دانند.(6)

منظور از «آخرت» و «کفار» در «قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ کَما یَئِسَ الْکُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ»

علامه طباطبایی (ره) در مورد «آخرت» و «کفار» در آیه «قَدْ یَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ کَما یَئِسَ الْکُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ» می‌فرماید: مراد از آخرت، ثواب آخرت است و مراد از «کفار» در این جمله همان طور که گفتیم؛ کفارِ در آیه قبلى است که منکر خدا و قیامت بودند و مى‏فرماید: یهودیان «مغضوب علیهم» مانند «کفار مشرک بت‏پرست» منکر معادند. بعضى از مفسرین گفته‏اند: مراد از این کفار فقط مشرکین مکه‏اند، چون الف و لام در «الکفار» الف و لام عهد است و حرف «من» در جمله «مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ» براى ابتداى غایت است.(7)

در انتها می‌توان مباحث مطرح شده فوق را این چنین و بطور خلاصه بیان کرد که خدواند، مومنین را از دوستی با یهود بر حذر می‌دارد و دلیل این نهی را «عدم اعتقاد سازمان یهود به قیامت و معاد» بیان می‌کند.

نتیجه گیری

اکثر یهودیان، مردمی‌اند که امیدی به ثواب آخرت ندارند، چرا که بسیاری از آنها منکر جهان پس از مرگ هستند و عده‌ای هم اعتقاد بسیار ضعیفی بدان دارند، همان طور که بت پرستان و کفار امید ملاقات با مردگان را در فردای قیامت ندارند و معتقد به آخرت نیستند؛ به همین جهت، خداوند ملت یهود را که سزوار عذاب می‌داند و به صراحتا دستور می‌دهد که آنها را به دوستی انتخاب نکنیم و آنها را یاری نکنیم.

یهود بعد از گذشت هزاران سال، هنوز به عدم سرای آخرت و قیامت معتقد است و می‌توانیم این اعتقاد باطل آنان را در سینمای هالیوود به وفور مشاهده کنیم که با ساخت فیلم‌های همچون 2012، در پی فرار از روز قیامت، انکار قیامت و ترویج این اعتقاد در بین جوامع هستند.

در تحلیل محتوای این فیلم باید گفت که مباحث پیچیده بسیاری نهفته است که نمی‌توان به راحتی از آن گذشت. لذا به یکی از این مؤلفه‌های محتوایی که شاهد مثال برای بحث ما باشد یعنی «توهم فرار از روز قیامت» اشاره می‌کنیم؛ یکی از دلبستگی‌های جهان غرب به آیین بودا، شاید باور بودایی‌ها به اصل تناسخ و انکار معاد باشد. سال‌هاست سینمای هالیوود نیز تلاش می‌کند تا انسان را پس از مرگ دوباره زنده کند و به زندگی پس از مرگ حیاتی دوباره دهد.(8)

پی‌نوشت:

1. عفیف عبد الفتاح طباره، الیهود فی القرآن، ص 33.
2. بررسی دشواره قیامت در آیین یهود و بیان آیات متناظر آن از قرآن کریم، فاطمه‌سعیده اقارب‌پرست و اعظم پرچم، نشریه معرفت ادیان موسسه امام خمینی (ره) قم، سال پنجم، شماره اول، پیاپی 17، زمستان 1392.
3. تفسیر جوامع الجامع، ج‏4، ص 276، ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏24، صص 358-360، تفسیر علیین، ج 1، ص 549، تفسیر نمونه، ج‏24، ص 11-9، تفسیر شریف لاهیجی، ج‏4، ص 448، تفسیر روان جاوید، ج‏5، صص 186-185.
4. المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏19، ص 243، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏9، ص 415، تفسیر جوامع الجامع، ج‏4، ص 283.
5. تفسیر نمونه، ج‏24، صص 53-52.
6. المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏19، ص 243.
7. همان
8. رضا سیف پور، تحلیل فیلم 2012 هدیه هالیوود به صهیونیسم جهانی، در وب سایت تابناک، کد خبر 88915، نقل شده در تاریخ انتشار 16 اسفند 1388، قابل دسترسی در: www.tabnak.ir/fa/news/88915.

منابع

1. قرآن کریم
2. تفسیر جوامع الجامع، مترجمان، تحقیق: با مقدمه آیة الله واعظ زاده خراسانى، چاپ دوم، مشهد، انتشارات بنیاد پژوهشهاى اسلامى آستان قدس رضوى، سال چاپ: 1377 ش.
3. ثقفى تهرانى محمد، تفسیر روان جاوید، چاپ سوم، تهران، انتشارات برهان، سال چاپ: 1398 ق.
4. سید کریمى حسینى سید عباس، تفسیر علیین، چاپ اول، قم، انتشارات اسوه، سال چاپ: 1382 ش.
5. شریف لاهیجى محمد بن على، تفسیر شریف لاهیجى، تحقیق: میر جلال الدین حسینى ارموى (محدث)، چاپ اول، تهران، انتشارات دفتر نشر داد، سال چاپ: 1373 ش.
6. طباطبایى، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوى همدانى سید محمد باقر، چاپ پنجم، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسین حوزه علمیه قم.1374 ش.
7. طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، نویسنده: مترجمان، تحقیق: رضا ستوده، چاپ اول، تهران، انتشارات فراهانى. 1360 ش.
8. عفیف عبد الفتّاح طبّاره، الیهود فی القرآن، چاپ دهم، بیروت، انتشارات دارالعلم للملایین، سال چاپ 1085 ق.
9. مکارم شیرازى ناصر، تفسیر نمونه، چاپ اول، تهران، انتشارات دار الکتب الإسلامیة، سال چاپ: 1374 ش.
10. نشریه معرفت ادیان موسسه امام خمینی (ره) قم.
11. وب سایت تابناک.


منبع : پایگاه جامع حوزوی صهیون‌پژوهی تیه
کد خبرنگار : 18








chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد
منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.





اردو
تبلیغ کانال
ویژه نامه روز قدس
صوت
فیلم
کاریکاتور
اینفوگرافی
اخبار
پربازدیدترین
پیشنهادسردبیر
همایش ها
محصولات
اساتید