امروز : 30 آبان 1396::06:32
کد خبر : 2228
شنبه 24 مهر 1395 - 07:07

گزارش برنامه شعبده شوم درباره مقایسه عرفان عاشورایی و عرفان مسیحی(2)

رنج مسیحی، نمادگرا و ظاهرگراست؛ قمه‌زنی در مقایسه با رنج مسیحی

پایگاه صهیون‌پژوهی تیه: رنج در اسلام و مسیحیت، تمایزات جدی در نحوه بازنمایی و رعایت حدود شرعی دارد. گرچه در مسیحیت نیز رنج مشروع از رنج نامشروع جدا شده است، ولی به دلیل ضعف شریعت در مسیحیت و کمبود نگاه عقلانی، رنج نامشروع رواج زیادی یافته است. در مسیحیت فرقه‌های افراطی، بدن خود را به یاد زخم‌های مسیح زخمی و خون‌آلود می‌کنند و بدین وسیله می‌خواهند به مسیح تقرب جویند؛ راه انحرافی و ظاهرگرایانه‌ای که برخی شیعیان نیز تقلید کرده و قمه‌زنی و تیغ‌زنی را در اسلام، به صورت بدعت آمیزی به وجود اورده اند...

گزارش اختصاصی تیه از برنامه شعبده شوم درباره تحلیل عرفان عاشورایی در مقایسه با عرفان مسیحی/قسمت دوم

رنج مسیحی، نمادگرا و ظاهرگراست؛ قمه‌زنی در مقایسه با رنج مسیحی

به گزارش خبرنگار سرویس قرآن و معارف پایگاه حوزوی صهیون‌پژوهی تیه، برنامه «شعبده شوم» در رادیو گفتگو، در تاریخ پانزدهم مهر ماه 1395 که مطابق چهارم محرم الحرام سال 1438 قمری بود، در مصاحبه با دوتن از کارشناسان حوزه دین، معنویت و رسانه، دکتر ارجمندفر و دکتر فرج‌نژاد، به مقابسه و تحلیل عرفان عاشورایی و عرفان مسیحی پرداخت و به همین مناسبت، بحث تاریخ و انحرافات  قمه زنی را نیز مورد کاوش قرار داد، بدعتی که از عرفان مسیحی به صوفی گری اسلامی وارد شد و سپس در میان شیعیان مرسوم شد و البته علمای زیادی در نقد ان تا کنون کوشیده اند. این برنامه در تداوم سلسله برنامه‌های سابق با همین دو کارشناس تولید شده است که درباره سینمای معنویت‌گرای مسیحی به صورت مفصلی به بحث پرداخته بودند و صوت و گزارش اجمالی آن در سایت رادیو گفتگو موجود است. (لطفا کلیک کنید) گزارش کامل این برنامه، طی چند مطلب تقدیم مخاطبان ارجمند تیه می گردد. اولین قسمت این مصاحبه را از نظر گذراندیم و اکنون دومین قسمت از این گزارش تقدیم شما می گردد.

رنج نامشروع در مراسم تصلیب مسیح- سایت تیه

نمونه هایی از مراسم مسیحی «درد مسیح» به یاد «تصلیب مسیح» که مورد ادعای مسیحیان است و اسلام از اساس قبول ندارد که مسیح به صلیب کشیده شده باشد!

رنج نامشروع در مسیحیت در مراسم تصلیب مسیح- سایت تیه

مجری(دکتر طباطبایی): همراهان گرامی! اینجا رادیو گفتگو، برنامه شعبده شوم را می شنوید در خدممت کارشناسان محترم برنامه جناب آقای دکتر سعید ارجمندفر، پژوهشگر رسانه و عضو هیأت علمی جامعة المصطفی العالمیه و همچنین جناب آقای دکتر محمد حسین فرج‌نژاد پژوهشگر دین و رسانه و دبیر انجمن سواد رسانه دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم هستیم.

جناب آقای دکتر ارجمندفر! نگاهی تاریخی را داشتیم به بحث رنج‌هایی که در مسیحیت و بین مسلمانان و شیعیان در بحث عاشورا اتفاق می‌افتد و مسلمانان به خودشان تحمیل  می‌کنند و نگاهی به عرفان مسیحیت و عرفان اسلامی از این منظر داشتیم و اینکه کدام رنج، مشروع و کدام رنج، بدعت است. اصولاً در عرفان مسیحی به خصوص با نگاه رنج‌محور، آیا موضوعی به نام «رنج نامشروع» وجود دارد یا خیر و اینکه آیا شما هم تأیید می کنید این رنج‌های نامشروع از عرفان‌های التقاطی اقتباس شده باشد؟

در مسیحیت نیز برخی رنج‌ها غیرمشروع است وبرخی مشروع!

دکتر ارجمندفر: اساس تعالیم عرفان مسیحیت بر اساس رنج پایه‌گذاری شده است؛ کدام رنج؟ این چه نوع رنجی است؟ رنج‌های مقبول و معقول در مسیحیت، رنج‌هایی است که انسان را به طرف کمال بکشاند. در بین خودِ گرایش‌های عرفانی مسیحیت، برخی گرایش‌های افراطی وجود داشته که در مسیر تکامل پنداریِ خودشان، از رنج‌هایی بهره می‌بردند که رنج‌های خشن یا به قول بزرگان کلیسایی «غیر مشروع» به حساب می‌آمد.

عملاً در نگاه مسیحیت هم، چون نگاه مسیحیت نسبت به رنج هایی که وجود دارد، نگاه مقدسی است، رنج‌هایی غیر مشروعی نیز وجود دارد، اما با این حال، رنج‌هایی را متحمل می‌شوند و به آن پافشاری می‌کنند، افراط و تفریط هایی دارند و افراط گرها کسانی هستند که تلاش می کنند مسیر کمال را سریع‌تر بپیمایند از این طریق که رنج ها را جدیتر و سریعتر به خودشان تحمیل کنند. مثلاً رهایی و انزوا طلبی که در مسیحیت وجود دارد و برای رسیدن به کمال جامعه جدا می‌شوند و خودشان را در سختی‌های زندگی فردی و جدای از اجتماع قرار می‌دهند. رهایی پیدا می کنند تا به مقام شهود و مکاشفه و لقاء الله برسند، این رنج‌ها در یک نگاه عام در اسلام مقبول نیست.

تیغ‌زنی و ایجادزخم‌های مسیحی بر بدن توسط رده‌های پائین مسیحی و فرقه‌های افراطی مسیحی انجام می‌شود

بعضی از مسیحیان یک نگاه افراطی دارند که در این نگاههای افراطی کارهای عجیب و غریبی مثل اینکه رنج‌هایی مانند رنج های آستیگماتای مسیح را در بدن خودشان ظاهر کنند، یعنی اینکه بدن خودشان را زخمی کنند، تیغ به بدن خودشان بزنند، خودشان را به صلیب بکشند، دستها و پاهای خوشان را با میخ‌های فولادین سوراخ کنند؛ اینها یک رنج‌های غیر معقولی است که اسقف‌های اعظم کلیسا مرتکب این کارها نمی شوند؛ غالباً رده های پایینتر و رهبانیت‌های افراطی و گرایش‌های فرقه‌ای افراطی خودشان را دچار اینگونه رنج‌ها می‌کنند؛ اما غیر از این مسئله، خود مسیحیت اعتقاد دارد که مسیر رسیدن به کمال، تحملِ رنج است. به همین خاطر خودشان را دچار یک سری از رنج‌های مشروع می‌کنند که «رهبانیت» نام دارد و حتی برخی از آن رنج‌ها نیز در نزد مسلمین مشروع نیست.

رنج نامشروع در مسیحیت

نمونه هایی از مراسم مسیحی «درد مسیح» به یاد «تصلیب مسیح» که مورد ادعای مسیحیان است و اسلام از اساس قبول ندارد که مسیح به صلیب کشیده شده باشد!

images/upfiles/20161015/قمه زنی- تصلیب مسیحی (1).jpg

 

رنج در اسلام اصالت ندارد، به فرموده آیه‌الله جوادی نگوییم جشن تکلیف، بگوئیم جسن تشرف

هر چند که در شریعت ما رنج‌هایی مانند ترک گناه و روزه و غیره را تکلیف قرار داده‌اند، اما در حقیقت نگاه دینی ما اینها را از باب تکلیف و مشقت و سختی به انسان تحمیل نمی‌کند؛ بلکه همانطور که آیت الله جوادی آملی یک بحثی را داشتند و در بحث تکلیف می‌فرمودند که نباید بگوئیم جشن تکلیف، بلکه باید بگوئیم «جشن تشرف و تشریف» که در حقیقت انسان در سن خاصی، استعداد و لیاقت پیدا می کند تا بتواند در محضر خدا بایستد و اعمال وی مقبول خدا قرار بگیرد؛ پس بنابراین حتی دوری از گناه، انجام واجبات و ترک محرمات کرد و شریعت ما اینقدر تأکید می‌شود نه به عنوان یک رنج بلکه به عنوان یک اساسی از زندگی فرد که فطرت پاک انسان را از زندگی حیوانی مبری می کند و انسان را از زندگی مادی محض جدا می کند و در سیر الهی قرار می‌دهد به اینها می‌گوئیم رنج‌های مشروع که شریعت برای ما وضع می‌کند چه کاری بکنیم و چه کاری نکنیم؛ نه اینکه شخص برای خودش بساطی بچیند و کارهای خاصی را انجام بدهد!

اعتکاف و عزلت نشینی در اسلام، در متن و بطن جامعه است

نکته‌ای در اینجا وجود دارد که در شریعت ما هم برخی از کارها مانند چله نشینی اجازه داده شده است، اما چله نشینی‌های مشروع، که در این چله نشینی‌ها و عزلت نشینی‌ها باید در بطن جامعه باشد؛ مثلاً اعتکاف در احکامش هست که در مسجد جامع شهر صورت می گیرد که شلوغ‌ترین مسجد شهر هست که تمرین کنی اگر می‌خواهی به خدا وصل شوی و نوعی گوشه‌نشینی هم اتخاذ کنی، به صورت فیزیکی نباید باشد؛ بلکه قلب تو هست که باید از دلبستگی به مردم جدا شود و به خدا پیوند بخورد.

رهبانیت امت من، جهاد است!

روایات زیادی در این زمینه داریم؛ برای مثال  در احادیث داریم که «لا رهبانیة فی الاسلام» و همچنین داریم که در احادیث گفته شده که «رهبانیت امت من، جهاد است!» نکته خیلی مهمی است که در شریعت اسلام، حضور در جامعه، انجام فعلی به نفع جامعه را رهبانیت لحاظ می‌کند و رهبانیت مسیحی و یهودی وبدایی و... را کنار می‌زند و انزواطلبی را مطرود جلوه می‌دهد.

تمایز اساسی بین رنج در مسیحیت و اسلام، رنج فردگرا و تعمدی و ظاهرگرایانه در مقابل رنج جمع‌گرا و جهت‌بخش

یک تمایز اساسی بین رنج‌های ما و رنج‌های مسیحیان وجود دارد و آن این‌است که مسیحیان مسیر تکامل خودشان را در پذیرش رنج و ذلیل شدن در مقابل رنج به عنوان ابزار قرار می‌دهند؛ آنها رنجی را بر خود ایجاد می‌کنند و تحمل می‌کنند؛ اما مسلمانان این‌گونه نیستد و رنج‌های طبیعی و رنجِ دوری از گناه را می‌پذیرند و تحمل می‌کنند، نه به عنوان اینکه خودشان این رنج را ایجاد کننند و بپذیرند، بلکه رنجی که لازمه زندگی مادی هست و مجبور طبیعی هستند؛ آن رنج را وسیله جدا شدن از وابستگی‌های مادی قرار می‌دهند و نتیجه آن جدایی از وابستگی‌های مادی است؛ مثل دوری از گناه، مثل انجام واجبات، شرع هم اینها را به عنوان رنج مشروع، امضا زده و می پذیرد.

مجری: این مطلب در تمام فرقه های مسیحی به یک صورت نیست؟

دکتر ارجمندفر: خیر، لازم است که در ادامه، این موضوع را مطرح کنیم که مسیحیان در ساختار دینی خودشان، برای تکامل، در یک سری فرقه های افراطی، چنین ترسیم کرده‌اند که برای قرب به مسیح (ع) و برای اینکه در نزد وی مقبول‌تر باشند، همان رنج‌های هفت‌گانه مسیح را به خودشان تحمیل می‌کنند، بدون اینکه اسیر رومیان و یهودیان باشند و بدون صدور حکمی و به صلیب کشده شده باشند. حتی بعضی اوقات این رنج‌ها درحد مرگ کشیده می‌شود و ادعای شهادت در راه مسیح مطرح می‌شود، در صورتی که این امر کاملاً یک امر انزوا طلبانه و فردی است، فرض کنید شخصی که خود را در راه مسیح به صلیب می‌کشد و شلاق‌ها و زنجیرهایی که تیغ دارند را به خودش می‌زند و بدن خود را خونین می‌کند، تاج خاردار بر سر خود می‌گذارد، چه اثری برای جامعه دارد؟ این شخص فقط تکامل شخص خودش را کار می‌کند و  کاری با جامعه ندارد. نگاه مسیحیت در مسیر تکامل، یک تکامل فردی محض است و در این نوع نگاه افراط‌‌ گرایانه، نگاهی زمینی و سودجویانه نیز موجود است، یعنی با این کار، می خواهد نمادی از مسیح را در بدن خود ایجاد کند.

نمادگرایی مسیحیت، تظاهر به رنج انان را ظاهرگرایانه و ریاکارانه می‌کند.

خوب است اکنون مثالی بزنم؛ بعد از اینکه انقلاب پیروز شد، گروهی بخاطر اینکه تعبد را در خود نشان دهند و خود را متعبد نشان دهند، برای اینکه مصادقی از آن آیه شریفه که در وصف مومنین است و می گوید سیماهم فی وجوههم من اثر سجود، آمدند و علاماتی در پیشانی خودشان ایجاد کردند تا در زمره مومنین و مخلصین قرار بگیرند! دقیقاً همان کاری که مسحیان در مراسم «تصلیب مسیح» و «جمعه درد» در مورد خودشان انجام می‌دهند. اینکه شخصی دست خودش را سوراخ کند، بدن خودش را زخمی کند، نه برای اینکه در نزد مسیح قبول شود، بلکه برای اینست که در نزد دیگران محبوب مسیح جلوه داده شود و یک مسیحی خوب جلوه کند، عملاً در نگاه دینی ما، چیزی جز خودنمایی و ریا نیست،

نمونه هایی از مراسم مسیحی «درد مسیح» به یاد «تصلیب مسیح» که مورد ادعای مسیحیان است و اسلام از اساس قبول ندارد که مسیح به صلیب کشیده شده باشد!

 

بومی‌سازی تقلید از ظاهرگرایی و نمادگرایی مسیحیت در قمه‌زنی و تیغ‌زنی

من قصد این را ندارم که بگویم اشخاصی که این کار را انجام می دهند، خودنمایی می کنند، ممکن است بعضاً واقعاً از خود بی‌خود شوند و این کارها را انجام دهند؛ اما غالباً در صورت این فعل، صورت ریاگونه است و عملاً مورد قبول شریعت ما نیست، همین موضوع را شما در موضوع عزاداری آقا اباعبدالله الحسین علیه السلام تطبیق دهید، اعمال خشونت باری که برخی از فریب خوردگان از همین سامان در عزا انجام می‌دهند، مقایسه کنید و ببیند که چگونه همان نگاه ظاهری و نمادین، همین جا هم مطرح است اما بومی سازی شده در جهان اسلام است، مثلاً در آنجا به صلیب کشیده می‌شوند و در اینجا خودشان را با خنجر یا قمه یا تیغ مجروح می‌کنند، چون در عاشورا سپاهیان امام حسین (ع) به واسطه ضربات شمشیر مجروح شدند!

سوالی که به ذهن می‌رسد، این است که سپاهیان امام حسین (ع) شهید هم شدند، شما اگر چنین راهی را مجاز می‌شمارید، می‌توانید خودتان را هم شهید کنید؟ سپاهیان حضرت، رنج‌های دیگری هم دیدند. آیا شما می‌توانید آنها را در خودتان ایجاد کنید؟ و یا اینکه اصلا این اعمال ثواب دارد؟ آیا واقعا شهید به حساب می آید، کسی که این‌کارها را انجام می‌دهد؟ نه واقعاً این چنین نیست.

حقیقتا سوءاستفاده دشمنان از بدعتی به نام قمه زنی، که هیچ ریشه ای در اسلام و عرفان اسلامی ندارد، هیچ وجه قابل دفاعی ندارد و دشمنان اسلام هم نهایت سوء استفاده را از این فضا دارند.

images/upfiles/20161015/قمه زنی-بی بی سی.jpg

بازنمایی زشت از شیعیان در رسانه های غربی و سایت یاهو به نام قمه زنی- سایت تیه

 

قمه زنی

گزارشگر: سجاد جلائی

پایان قسمت دوم/ گزارش این مصاحبه ادامه دارد...

مطالب مرتبط:

- سایت برنامه رادیویی شعبده شوم از رادیو گفتگو

- قمه زنی، رنجی نامشروع است(گزارش اجمالی همین مطلب در سایت رادیو)

- لینک دانلود مستند تهیه شده در کنار کتاب دست پنهان در نقد قمه زنی

- گزارش تصویری از عزاداری خونین برای مسیح(ع) در فیلیپین توسط مسیحیان

- گزارشی تصویری  از خودآزاری مسیحیان برای مسیح در قرن21

- زوم لنزهای بیگانه بر روی قمه زنی در عاشورا و ندیدن خونریزی های مسیحیان به نام تصلیب مسیح

- مراسم عجیب مسیحیان در جمعه دردها در مناطق مختلف جهان+ تصاویر

- متن فتاوای مراجع وعلما’شیعه علیه بدعتهای عزاداری ازصدسال پیش تاکنون

- تکذیب چند باره شایعه قمه زنی آیه الله سیدعلی سیستانی

- سیدصادق شیرازی، بزرگ احیاگر قفل زنی، سنگ زنی، تیغ زنی، سیخ زنی و قمه زنی!

- عزاداری‌ خونباری که کسی آنرا تقبیح نمی‌کند!/ از مصلوب کردن تا زنجیرهای تیغ‌دار + عکس و فیلم

- بیش از هفتاد فتوای مستند عالمان بزرگ شیعه در حرمت قمه زنی در طول تاریخ

- گزارش عضوکانون طلوع موسسه ازنوشته شدن وانتشارکتاب وCDدست پنهان

- فصل5کتاب دست پنهان/قسمت دوم/پاسخ به شبهه سربه محمل کوبیدن

- فصل5کتاب دست پنهان/قسمت اول/چراقمه زنی مصداق جزع ولطم نیست؟

- متن کامل فصل4کتاب دست پنهان/علل فقهی حرمت قمه زنی در اسلام

- متن کامل فصل  3کتاب دست پنهان/سه موج بزرگ مبارزه علماباقمه زنی

- متن کامل فصل2 کتاب دست پنهان/تاریخ ونقش استعمار در ترویج قمه زنی

- متن کامل فصل1کتاب دست پنهان/ اهمیت عزاداری سیدشهیدان عالم

- چاپ ششم کتاب دست پنهان در دی ماه 1387در تیراژ چهل هزار نسخه

- اولین چاپ کتاب دست پنهان در سال 1386 با تیراژ صدهزار نسخه

- دفاع تمام قدشبکه های صهیونیستی BBC و VOA از قمه زنی!

 


منبع : اختصاصی پایگاه جامع حوزوی صهیون‌پژوهی تیه
کد خبرنگار : 12








chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص ،قومیت ها ،عقاید دیگران باشد و یا با قوانین کشور وآموزه های دینی مغایرت داشته باشد
منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.





اردو
تبلیغ کانال
ویژه نامه روز قدس
صوت
فیلم
کاریکاتور
اینفوگرافی
اخبار
پربازدیدترین
پیشنهادسردبیر
همایش ها
محصولات
اساتید